از نوع بازيگرى نبوده ، بلكه فعاليت مطلق گرايى روح آدمى سرچشمه خود را در حدود گنجايش خود از آن موجود برين مىگيرد ، لذا مىتوان گفت بشر موقعى به بدترين خسارت دچار مىشود كه سرمايهء الهى خود را در موضوعات پست ماديات مستهلك مىسازد پيمانهاى است اين جان ، پيمانه اين چه داند از عرش مىستاند بر فرش مىفشاند ( 1 )

--> ( 1 ) ديوان شمس تبريزى . .